• Bo van Scheyen

Ode aan Carlos Ruiz Zafón

Bijgewerkt op: 21 okt 2020

Ik mag even heel hard huilen van mezelf. Een van mijn favoriete schrijvers is heengegaan. Carlos Ruiz Zafón is niet meer aan onze kant van het leven en dat vind ik heel erg. Het idee nooit meer zijn verhalen te kunnen lezen maakt me gewoon intens verdrietig. Ik ben een groot bewonderaar. Ergens in de lente van 2012 mocht ik hem ontmoeten en interviewen. Locatie: een signeersessie in de Drukkery in Middelburg. Geloof me ik voelde mijn hart overal in mijn lichaam kloppen en hoopte maar dat hij het niet zou merken. Alleen al toen ik hem hoorde praten zakte ik door mijn knieën, alsof mijn benen slappe elastiekjes waren. Zijn eerste woorden drongen niet eens tot mij door. Hij was echt heel sympathie en stelde me op mijn gemak door heel rustig te praten. Ik was echt zo zenuwachtig. Het werd een geweldige ervaring. Hij heeft daarna al mijn boeken gesigneerd en mijn interview - waar ik ontzettend trots op ben - is terecht gekomen in het Zeeuws Tijdschrift.

RIP - Meet you on the other side!


Voor de liefhebbers hier na te lezen: 'De kleine monsters die ik bedenk zijn me allemaal even dierbaar.'

ZT-2012-62_7-8-LR_0040.jp2
.pdf
Download PDF • 1.33MB


ZT-2012-62_7-8-LR_0041.jp2
.pdf
Download PDF • 1.38MB

15 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven